Świat macierzysty
Barbarus był prymitywnym światem orbitującym wokół gasnącego żółtego słońca, okrytym powłoką toksycznych gazów tworzących górne warstwy atmosfery i zasłaniających wejście aż do powierzchni świata promieniom słonecznym. atmosfera zdatne dla ludzi znajdowało się tylko w najniższych punktach górskich masywów, w głębokich wąwozach wyciętych pośród skalistych ścian. Niegdyś w wyższych partiach gór żyły istoty odporne na skażenie toksyczne, mieszkające w kamiennych cytadelach. gdy na Barbarusie wylądowali ludzcy koloniści, nadzwyczajnie wrogie ośrodek prędko zredukowało zrównoważony życia osadników aż do etapu pre-feudalnego. zdolność obcych aż do oddychania gazową trucizną, maniactwo na punkcie polowań na ludzi, tajemnicze i odrażające eksperymenty prowadzone na więźniach solidny się źródłem postrzegania tych stworów zbyt istoty boskie. Kim faktycznie byli otoczeni mroczną sławą władcy, nie zdołano w życiu ustalić.
Planeta rządzona przez Mortariona w Oku Grozy jest możliwie najwierniejszą kopią Barbarusa. Jedynymi zaludnionymi rejonami planety są doliny, które zamieszkują bezwolni wieśniacy oddający cześć władcom planety. Potężne fortece położone w najwyższych górach zamieszkują słudzy upadłego Patriarchy, czciciele Nurgla. Roznoszące zarazy stwory, które powinny nim niegdyś umrzeć, krążą po całym globie, oraz krzepki obramowanie będący niegdyś Mortarionem rządzi swymi włościami ze szczytu najwyższej góry.