Zdrada Horusa
Horus i jego legia zostali omotani przez potęgi Chaosu podnosząc sprzeciw przeciwko Imperatorowi i lojalnym mu oddziałom. Marszałek wojny zdołał szarpnąć zbytnio sobą połowę legionów Space Marines jakie posiadało imperium i spuścić z łańcucha burzę, która rzuciła ostatnimi czasy restaurowane kraj na kolana. Protokoły sporządzone przez Konklawe Charońską, zwołaną po stłumieniu Herezji Horusa w sprawie pertraktacje przyczyn wybuchu wojny domowej, sugerują, że w odróżnieniu aż do kilku innych Patriarchów Horus nie musiał stosować wobec Mortariona ceremonialnego opętania. Wystarczyła przyrzeczenie ustanowienia nowego ładu i porządku, rządów żelaznej ręki i powszechnego dobrobytu ludzkości. Ufając bezgranicznie przyjacielowi Mortarion zwrócił się przeciwko Imperium, identycznie zrobił owo wobec władców Barbarusa. przeto gwardia Śmierci stanęła po stronie rebeliantów.
Po masakrze na Istvaanie V siły buntowników zwróciły się w stronę Ziemi, chcąc zniszczyć władcę ludzkości. gwardia Śmierci też skierowała się na Terrę, tymczasem w odróżnieniu aż do pozostałych flot rebeliantów podwładni Mortariona utknęli w spaczeniowym koszmarze Osnowy.
Okręty legionu przepadły pośród gigantycznego sztormu podprzestrzeni, tudzież jej nawigatorzy okazali się bezradni wobec potęgi Chaosu. Zmuszona aż do niekontrolowanego dryfu w Immaterium kapusta trwała ondulacja w bezruchu aż do chwili nadejścia Zarazy.
Żołnierze Mortariona odziedziczyli po ojcu niezwykłą uporczywość na wszelkie choroby, toksyny i zanieczyszczenia. tymczasem plaga, która pojawiła się na okrętach floty okazała się inna. Marines cierpieli przerażające męki, jak ich ciała uprzedni deformowane i plugawione. jednak nie zważając na strasznych cierpień mierny nie umierał, podtrzymywani pod życiu przez swe organizmy. Najgorsze męki cierpiał ich przywódca. dla niego plaga oznaczała powrót na szczyty Barbarusa i bezsilne umieranie bez nadziei na litościwą utratę świadomości ani przyjazd Imperatora.
W końcu wyczerpany niewyobrażalną męką i nie mogąc uprzednio dłużej wytrzymać potwornego bólu patriarcha ofiarował duszę swoją oraz swoich żołnierzy Osnowie błagając o ratunek. mroczny resztka podprogowy w Immaterium odpowiedział natychmiast, jakby odkąd dawna oczekiwał tej prośby. Nurgle, bóstwo Rozkładu i Zgnilizny, przyjął prośby Mortariona.
Gdy gwardia Śmierci na ostatek uwolniła się z pułapki nieco uprzednio przypominała pyszny legia jakim była niegdyś. Błyszczące biało-szare pancerze siłowe elitarnych żołnierzy imperium przepadły bez śladu, zastąpione skorodowanymi zbrojami rozsadzanymi odkąd w granicach przez nabrzmiałe gnijące ciała, ociekające śluzem i ropą. broń i pojazdy Legionu zdawały się emanować czarnoksięską magią, fosforyzując chorobliwie zieloną poświatą. odkąd tej chwili gwardia Śmierci stała się znana w charakterze Marines Zarazy, tudzież ich przywódca przemienił się w demonicznego sługę Nurgla- Księcia Zgnilizny (Prince of Decay).
Po śmierci Horusa i upadku rebelii Mortarion wycofał się ze swoim legionem aż do Oka Grozy. odwrót był w konkluzji zorganizowany i uporządkowany, zmuszając lojalistów aż do ciężkich walk z wycofującymi się gwardzistami. Dotarłszy aż do bezpiecznego schronienia, patriarcha objął we panowanie realia będący królestwem rozkładu i zgnilizny. Leży mąż wystarczająco prawie że krawędzi Oka, żeby był doskonałą bazą wypadową aż do najazdów na Imperium.